17 04 2011

Biraz da sosyalleşelim....

Günler geçiyor ve minik kızım büyüyor.O büyüdükce de ihtiyaçları değişiyor,gelişiyor.Artık 4 yaşında ve hayatın sadece bizim evden ibaret olmadığını anlamaya başladı.Onu hayata katmak,sosyalleştirmek de pek tabii ki bana düşüyor:) Miniğimi ilk olarak yeğenimin okulunda ki tiyatroya götürdüm.O okul aynı zamanda benimde ilk okulumdu.Doğrusu kızımla sınıfımı gezmek de ayrı bir keyifti.Oyunun ismi ''Hacivat ve Karagözdü''oyuncularından biri de benim çok sevdiğim arkadaşım Nevbahar'ın kardeşiydi onu sahnede izlemek çok güzeldi.Bizim kıza gelince heyecanı geceden başladı -anne tiyatro ne? -orada kimler var? v.b sorularla beni bunaltsa da onun heyecanını paylaşmak güzeldi.Oyuna girince başlarda biraz çekindi, elimi bırakmadı,alkışlamadı ama sonraları alıştı ve gülmeye eğlenmeye başladı.Onun keyfini görmek harikaydı.

Bugün de Ahmet,Ezgi ve Rana'yı İstiklal'de ki Muammer Karaca Tiyatrosunda MISTIK'IN ÜÇ DİLEĞİ adlı oyunu izledik.Miniklerin sevinci ve mutluluğu biz annelere fazlasıyla yetti.Herşey onlar için,gülen yüzleri hiç solmasın diye değilmi zaten biz annelerin çabası.Seni çok seviyorum annem hep iyi ol,mutlu ol,sağlıklı ol bitanem.....

0
0
0
Yorum Yaz